Van Lanschot Kempen maakt gebruik van cookies voor een goede werking van de site, voor tracking en voor het bijhouden van statistieken. Gaat u verder op de site? Dan stemt u erin toe dat wij cookies plaatsen. Lees meer over Van Lanschot Kempen en cookies.

 
NL EN

Onze kunstcollectie

Kunst heeft volgens ons een duidelijke functie. Namelijk om een nieuw inzicht te genereren, een emotie op te wekken, of wellicht om onze plek onder de zon te heroverwegen. Daarom verzamelen wij heel breed. Want elk kunstwerk, of het nu een foto, keramiek, schilderij of tekening is, vertelt haar eigen verhaal.

Toch zijn er een aantal thema’s binnen de collectie waar wij ons in onderscheiden.

Daar is de “financiële wereld” er een van. Al sinds er geld bestaat, bestaat er kritiek op het materialisme, de speculatie of de gierigheid die onvermijdelijk met geld gepaard gaat. Wij verzamelen kunstwerken die dit onderwerp visualiseren, van de zestiende eeuw tot nu. Daarnaast hebben wij een verfijnde en prachtige collectie landschapsetsen uit de hoogtijdagen van onze Gouden Eeuw.

Le Saule

Deze knotberk op dit kleine paneeltje is meer dan alleen een boom. Het is het portret van een boom, het lijkt alsof hij lijkt te spreken, zo verwringen de takken zich. Een boom die alles om zich heen ziet veranderen. Van lente naar winter, van jaar naar jaar.

Vincent van Gogh schilderde het portretje, zoals we het misschien wel moeten noemen, in het najaar van 1884. Vlak voor dat hij naar Frankrijk ging en hij het oranje en roze van de impressionisten ontdekte. Veel mensen vinden zijn latere, gekleurde werken veel aantrekkelijker. Maar ook al lijkt dit een donker paneeltje te zijn, overal is kleur te zien, zelfs in het donkerste gedeelte van de bast. Misschien is dit paneeltje juist daarom zo goed, om haar ingetogen maar waarachtige kleurgebruik. We zijn trots dat wij als Brabantse bank een prachtig paneeltje bezitten van de grootste kunstenaar die onze provincie heeft voortgebracht.

Meer informatie

Verzoeking van Antonius

Fantasierijke wezens en mystiek kleurgebruik gecombineerd met een Bijbelse voorstelling maken dit paneeltje tot een lust voor het oog en de geest. Als u goed kijkt, ziet u tevens een menselijke figuur doorschijnen aan de linker- en rechterkant van dit tafereel. Er gaat dus nog een andere voorstelling schuil onder het oppervlak.

Technisch onderzoek heeft uitgewezen dat er één of misschien wel twee andere tekeningen onder de voorstelling van Antonius staan. We weten alleen niet precies wat, noch wie ze maakte. Het atelier van Bosch was groot en er waren soms meerdere leerlingen bezig aan een en hetzelfde kunstwerk. De werkplaats van Bosch was eigenlijk net een bedrijf, en het product was zijn kunst. In het kader van het Jheronimus Bosch-jaar van 2016 worden de specifieke resultaten van dit technisch onderzoek gepubliceerd, dus we wachten in spanning af.

Meer informatie

Figure

Dit schilderij, gemaakt door Karel Appel (1921-2006) in 1951, is exemplarisch voor de stijl van de Cobra. Een primitief figuur in stevige maar beheerste contourlijnen met daarin felle, aardse en ongeverniste kleuren. Het is een van de laatste ingetogen en beheerste werken van Appel.

Nadat Cobra in 1952 uit elkaar viel ontwikkelt Appel een meer ‘barbaarse’ stijl waarbij hij zijn verf als ware het een oerkreet tegen het doek aansmijt. Door zijn reizen naar New York is zijn schilderkunst door de Amerikaanse abstract expressionisten beïnvloed. Naar eigen zeggen heeft hij echter nooit pure abstractie geschilderd.

Meer informatie

Die Hutte und der Heuschober

Rembrandt van Rijn is wellicht de meest beroemde kunstenaar van Nederlandse bodem. Hij is met name beroemd om zijn overweldigende schilderijen als de Nachtwacht of zijn realistische zelfportretten. Toch is het genie van Rembrandt misschien wel het best te zien in zijn etsen.

Deze ets van een klein boerderijtje is ongeëvenaard qua detaillering en afwerking. Het lijkt alsof we het hooi kunnen ruiken en alsof we de vogels horen fluiten. Rembrandt bezat het talent om een moment niet te laten ontsnappen. Hij kon hoofd en het hart verenigen waarmee hij de aanblik van dit kleine boerderijtje onuitwisbaar gemaakt heeft. Rembrandt geeft het eenvoudige boerderijtje een extra dimensie. Hiermee creëert hij een waarachtigheid die misschien kernachtiger is dan de werkelijkheid.

Meer informatie

Gemengde papavers II

Marc Mulders is een pure kunstenaar. Hij is schilder, aquarellist, fotograaf en glazenier. Mulders inspiratiebronnen zijn veelzijdig, van de loop van de natuur tot de menselijke aanbidding van het goddelijke.

Op dit schilderij zien we papavers in volle bloei, waarschijnlijk geschilderd in de zomer. Hij schildert veel bloemen, zoals tulpen, irissen en rozen. In de herfst schildert hij wilde dieren zoals fazanten en hazen. Mulders gaat de onvermijdelijke sterfelijkheid niet uit de weg en maakt haar net zo goed deel van zijn oeuvre als de bloeiperiodes. Opvallend is de schoonheid die er immer uitgaat van de werken van Mulders, hij doet dit niet bewust maar ziet de schoonheid van elk afzonderlijk moment. Alles is precies goed, prachtig, omdat het niet anders zijn kan.

Meer informatie

De belastinginners

Over het leven van de Zeeuwse schilder Marinus van Reymerswaele is weinig bekend, behalve dan dat hij het niet hoog op had met bankiers, notarissen en belastinginners.

Uitstekend voorbeeld hiervan is het schilderij De Belastinginners. Reymerswaele bespot hier de bureaucratische gierigheid, hebzucht en baatzucht. De twee mannen op het schilderij dragen om die reden absurdistische kledij, de linker man heeft zelfs een vrouwenhoed op. De rechterman, een personificatie van de vrek, telt met toegeknepen ogen en geniepige lach zijn opbrengsten. Er bestaan minstens zestig versies van dit schilderij, de compositie en met name het thema waren erg populair. Het waren de brengers van het kwaad, deze mensen. Een populair versje uit de zelfde tijd spreekt tevens boekdelen:

‘Een woekereer
Een meuleneer,
Een wisseleer,
Een tolleneer,
Zijn de vier evangelisten van lucifer.’

Meer informatie

Naar Pieter Bruegel, Strijd der Spaarpotten

Pieter Bruegel de Oude maakte de tekening waarop deze gravure is gebaseerd. Niet eerder had iemand geldkisten, spaarpotten en geldbuidels met elkaar laten vechten. De meeste van de ‘gelddragers’ zijn woest. Gewapend met zwaarden, messen en lansen gaan ze elkaar in een totale chaos te lijf. Het vers onderin de marge van de prent vertelt ons ‘Tis al om gelt en goet, dit flitten en twisten’.

De angst voor de gevaren van hebzucht en gierigheid die hier worden uitgedrukt hadden een diepe uitwerking in Antwerpen, de drukke handelaarsstad in Noord-Europa waar Bruegel actief was voor het grootste deel van zijn carriere. Ook al is de prent gesigneerd met “P. Bruegel” in de hoek, is de print waarschijnlijk pas na de kunstenaar zijn dood in 1569 gepubliceerd. De inscriptie “Auxquatre Vents”, verwijst naar het huis In de Vier Windstreken, waar veel van Bruegels afbeeldingen pas na 1570 werden geprint.

Meer informatie

Doily

Van een afstand lijk je te kijken naar een statig, sereen geschilderd portret uit een vervlogen eeuw. Van dichtbij blijkt het een foto te zijn van een adembenemende vrouw van rond de vijfentwintig jaar oud. Ze draagt geen kraag van kant, maar de papieren kantjes die wij onder onze taarten leggen. De vrouw op de foto is de dochter van de fotograaf.

Hij volgt haar met zijn camera als ze opgroeit en maakt talloze unieke portretten die tussen waardigheid en speelsheid lijken te balanceren. Deze tegenstelling zorgt ervoor dat het nooit gaat vervelen om naar deze portretten te kijken. In een gesprek met de fotograaf vertelde hij dat hij de oude meesters als Vermeer niet bewust nabootst maar dat hij blijkbaar niet anders kan. Het is zijn beeldtaal, het Nederlands erfgoed zit hem in de genen. Dit is ook de reden dat deze foto onlangs is aangekocht voor de Van Lanschot collectie, het portret verenigt heden en verleden. Dit doen wij ook, wij vergeten ons verleden niet en staan tevens met onze volle aandacht in het nu.

Meer informatie

Beleg van 's-Hertogenbosch 1629

Van april tot september in het jaar 1629 probeerde Frederik Hendrik van Oranje ’s-Hertogenbosch terug te veroveren van de Spanjaarden. Een onmogelijk taak zo leek het, vanwege de immense vestingmuren en het extreem moerasachtige gebied. Frederik Hendrik besloot om ‘de Moerasdraak’ te verslaan door drie rivieren om te leggen en bouwde molen na molen om het gebied leeg te pompen. De klus werd geklaard in drie weken met behulp van 24.000 soldaten.

Dit schilderij is een aantal jaar later door de Amsterdamse kunstenaar Micker gemaakt. Het is dan ook een voorstelling zoals Micker dacht dat het eruit gezien zou moeten hebben, met de nodige fantasie die hij daarvoor nodig heeft gehad. Het schilderij is een van de voornaamste kunstwerken binnen onze collectie doordat zij een van de meest belangrijke momenten uit de Bossche historie weergeeft. Wij zijn een trotse Brabantse bank en vinden het belangrijk onze herkomst nooit te vergeten.

Meer informatie

Sammer

Dit schilderij van Jan Sierhuis (1928-) uit 1965 is uit een periode dat hij puur abstract expressionistisch schilderde. Dat wil zeggen dat hij zijn gevoel en zijn narratief uitdrukt in niets anders dan vorm en kleur. Sierhuis is een Amsterdamse kunstenaar die banden heeft gehad met zowel de Cobra als de Experimentelen maar te jong was om zich daar echt bij aan te sluiten.

De kleuren in dit schilderij lijken hun eigen verhaal te vertellen, sprankelend geel naast grasgroen en tomaatrood. Het is een lust voor het oog zonder direct iets voor te hoeven stellen. Misschien dat onze ziel er zo uit ziet na een fijne zomer dag. Het is daar dat Sierhuis zijn kracht laat zien. Sierhuis vereeuwigt gevoelens die we te snel vergeten omdat ze niet in woorden uit te drukken zijn.

Meer informatie