Vijf vragen voor institutionele beleggers
Private Markets spelen een steeds belangrijkere rol in de portefeuilles van institutionele beleggers. Ze bieden toegang tot een breder beleggingsuniversum dan publieke markten en daarmee aanvullende rendement- en diversificatiebronnen. Maar ze kennen een lagere liquiditeit en hogere complexiteit en stellen daarmee hogere governance-eisen aan besturen. Dat vraagt om en zorgvuldige aanpak. Juist daarom kiezen steeds meer besturen voor een geïntegreerde, fiduciaire aanpak. Vijf vragen aan Johan van Egmond over deze beleggingscategorie.

Waarom kijken steeds meer institutionele beleggers naar Private Markets?

Private Markets verruimen het beleggingsuniversum aanzienlijk. Beleggers krijgen toegang tot sectoren, thema’s en ondernemingen die niet of nauwelijks via beursgenoteerde markten bereikbaar zijn, met investeringen in bijvoorbeeld private equity, private debt en infrastructuur.

Voor institutionele beleggers spelen daarbij verschillende overwegingen. Allereerst het rendementsperspectief: illiquide beleggingen kunnen, bij zorgvuldige selectie en spreiding, een extra rendement opleveren in de vorm van een illiquiditeitspremie. Daarnaast dragen Private Markets bij aan diversificatie, doordat rendementen minder sterk samenhangen met publieke markten. Bij reële activa kan bovendien sprake zijn van een (gedeeltelijke) bescherming tegen inflatie.

Tot slot kunnen beleggingen in Private Markets bijdragen aan impactvol beleggen. Via private markten is vaak directe invloed uit te oefenen op ondernemingen en projecten, bijvoorbeeld op het gebied van energietransitie of voedseltransitie. Daarmee kunnen Private Markets een betekenisvolle rol spelen binnen een langetermijnstrategie.

Waarom is beleggen in Private Markets anders?

Beleggen in Private Markets vraagt om een andere benadering dan beleggen in liquide markten. Transparantie is beperkter, structuren zijn complexer en beleggingen kennen lange looptijden. Besluiten werken daardoor vaak jarenlang door in de portefeuille.

Ook de instrumentkeuze is breed en vraagt om nadere analyse. Veel Private Markets-beleggingen verlopen via zogenoemde closed-end fondsen: fondsen met een vaste looptijd, waarin beleggers zich vooraf committeren en kapitaal geleidelijk wordt opgevraagd. Maar er zijn ook meer en meer open-end fondsen, die doorgaans een doorlopend karakter hebben en meer flexibiliteit bieden in toetreden en uittreden, al blijft liquiditeit beperkt.

Daarnaast kunnen beleggers kiezen voor co-investments, waarbij zij rechtstreeks en vaak tegen lagere kosten naast een fondsbelegging investeren in een specifieke onderneming of project. 

Elk van deze instrumenten kent eigen risico’s, cashflowprofielen en liquiditeitskenmerken. Omdat investeringen en uitkeringen niet op vaste momenten plaatsvinden, is een zorgvuldige liquiditeitsplanning essentieel. Liquiditeit kan aanzienlijk worden verhoogd door ook actief te zijn in de ‘secondary markt’: hierbij kunnen illiquide instrumenten worden verhandeld en dit kan helpen om bijvoorbeeld sneller rendement te realiseren of om de looptijd van de investering te verkorten.

Tenslotte is toegang tot best-in-class managers niet vanzelfsprekend; het vraagt om een sterk netwerk en voldoende schaal. Hierdoor worden vaak schaarse instrumenten toegankelijk en dit kan doorslaggevend zijn voor het uiteindelijke rendement.

Waar lopen beleggers in de praktijk tegenaan?

De combinatie van lange looptijden, beperkte transparantie en complexe structuren maakt Private Markets bestuurlijk en operationeel intensief. Het zijn nadrukkelijk geen ‘buy-and-forget’-beleggingen, maar categorieën die actief en continu beheer vereisen.

Monitoring vergt specialistische kennis: inzicht in onderliggende beleggingen is nodig om risico’s tijdig te signaleren en om managers inhoudelijk te kunnen volgen en beïnvloeden.

Het is vervolgens belangrijk om de portefeuille tijdig te kunnen bijsturen. Ondanks de illiquide aard zijn er mogelijkheden om posities aan te passen, bijvoorbeeld via secondary transacties. Zo kan liquiditeit worden gecreëerd en kan de portefeuille worden afgestemd op veranderende marktomstandigheden of strategische inzichten. De focus verschuift daarmee van passief volgen naar actief sturen op de ontwikkeling van de portefeuille gedurende de gehele looptijd.

Ook brengen Private Markets beleggingen specifieke uitdagingen met zich mee, zoals cashflowmanagement, het bewaken van commitments, waarderingen en datakwaliteit. 

Hoe kan de complexiteit van Private Markets beheersbaar worden gemaakt?

Juist vanwege deze complexiteit kiezen institutionele beleggers steeds vaker voor een fiduciaire aanpak. 

Een fiduciaire aanpak betekent dat een specialistische partij de regie krijgt over het gehele proces: van advisering over de invulling van een Private Markets portefeuille, de portefeuille constructie, selectie van best-in-class managers, implementatie, monitoring en rapportage. Deze integrale benadering zorgt voor samenhang tussen strategische doelstellingen en uitvoering.

Een belangrijk voordeel hierbij is het beschikken over een sterk netwerk van Private Markets-managers. Vanuit ervaring en schaal biedt dit toegang tot hoogwaardige managers, betere voorwaarden en de mogelijkheid om actief invloed uit te oefenen. Denk aan het bijstellen van voorwaarden, het beïnvloeden van beleid of het in co-creatie opzetten van fondsen die aansluiten bij de doelstellingen van de belegger.

Wat betekent dit voor governance en besluitvorming?

Private Markets stellen hogere eisen aan governancedan traditionele beleggingen. Besturen moeten heldere kaders stellen voor allocatie, selectie en monitoring, en tegelijkertijd ruimte houden om tussentijds bij te sturen.

Een fiduciaire aanpak ondersteunt dit proces. Door duidelijke rolverdeling, gestructureerde besluitvorming en transparante rapportage ontstaat grip op een complexe beleggingscategorie, zonder dat het bestuur wordt belast met operationele details.

Hierbij is het essentieel dat bestuur en fiduciair manager gezamenlijk sturen op zowel strategische doelen als uitvoering – inclusief monitoring, risicoanalyse en, waar nodig, aanpassing van de portefeuille.

Kortom: van complexiteit naar regie in Private Markets

Private Markets bieden institutionele beleggers kansen om rendement, diversificatie en impact te versterken. Maar niet de omvang van de allocatie is doorslaggevend; de inrichting bepaalt of Private Markets daadwerkelijk waarde toevoegen.

Juist een integrale, fiduciaire aanpak – met regie over de volledige keten, toegang tot best-in-class managers en ruimte voor actief bijsturen – maakt het verschil tussen complexiteit en een beheersbare, waardevolle portefeuille.